Binnenspeeltuin c.q. krijspaleis... De kinderen even ‘loslaten’ in en binnenspeeltuin… ik snap dat als moeder van twee meiden die elkaar niet altijd kunnen uitstaan en zo nu en dan gewoon even los willen. Maar moet je als ouders die kinderen dan ook helemaal loslaten?

Ouders die zitten aan een tafeltje, druk in gesprek of ver in hun telefoon en hun kind niet meer zien…

Chaos in de binnenspeeltuin

Altijd is het een soort van gezellige chaos, al is gezellig wel een betrekkelijk begrip.

Onlangs ging ik alleen met de kinderen naar het krijspaleis, meiden aan het spelen ik aan het rondkijken, lezen, ideeën voor mijn blog noteren en ik kletste wat met andere ouders. Ondertussen hou ik de meiden zo goed mogelijk in de gaten… ze moeten zich ook in de binnenspeeltuin gedragen.

Helaas zijn er ook best veel ouders die hun kinderen letterlijk en figuurlijk loslaten. Ik zie kinderen die spullen afpakken van andere kinderen, slaan en schoppen of hebben een verschrikkelijk grote mond tegen andere.

Ik vraag me dan altijd af waarom ouders dergelijk gedrag accepteren van hun kind, een ander kind lijdt eronder! Mijn mening in deze is dan ook: Ouders hou je kind in toom!! Niet alleen thuis maar ook in het krijspaleis!

Kinderen aanspreken op hun gedrag!

Het was de laatste keer zo absurd een meisje van een jaar of zes, denk ik, in tranen op de trampoline… een andere moeder ontfermde zich over het meisje tot haar moeder was gevonden.

Ondertussen sprak ik de twee wat oudere jongens aan die het meisje met omver gooien en benen onderuit halen in tranen hadden gekregen. Het meisje zag ik al een paar keer aangeven dat ze moesten stoppen maar dat gebeurde niet met tranen als gevolg.

De ouders van de twee jongens kwamen en vroegen zich af wat ik de jongens had gezegd. Ik vertelde dat ik ze aan had gesproken op hun gedrag, dat een “dolletje” leuk is, maar dat als er gevraagd wordt om te stoppen, dat ook van ze verwacht mag worden op die leeftijd.

De jongens knikte en gaven aan dat het wel zo was, zonder het van ze te vragen gingen ze naar het meisje om sorry te zeggen. De moeders hadden inmiddels een kleurrijk gezicht en verontschuldigde zich dat ze geen oog voor hun kinderen hadden en het niet hebben zien gebeuren.

Wat is de reden dat…

Er in dergelijke situaties minder opgelet wordt of meer geaccepteerd wordt van een kind? Ongeacht of het gepast gedrag is of niet? In een winkel, restaurant of als je ergens op visite bent laat je dat toch ook niet toe? Waarom in de binnenspeeltuin dan wel?

Natuurlijk mogen de kinderen eens lekker rennen, gillen van plezier of gek doen. Maar andere kinderen op de één of andere manier dwars zitten is in mijn ogen echt “not done”!

Wat vindt jij?
Zou jij kinderen aanspreken op hun gedrag?