Persoonlijke blog - hoe gaat het nuHoe gaat het nu eigenlijk? De beren zijn weer in hun hok! Soms gaat het dagen prima en niets aan de hand, soms is er een dag dat ik het lastig vind. De dagen mogen van mij wel langer worden en daarnaast mag er van mij wel wat meer rust komen. Even geen gekke dingen, even geen zorgen maar even genieten… genieten van de meiden en leuke dingen doen!

De komende tijd gaat het rustiger worden, tenminste zoals het er nu voorstaat! Hopelijk blijft dat zo.

Hoe gaat het met…

Stiekem is het zoals bij elke moeder, als het thuis goed gaat zit het vaak al best goed! Eigenlijk is het niet zo zeer hoe het met mij gaat, maar wel hoe het met de meiden gaat. Als het met de meiden goed gaat, gaat het bijna als vanzelfsprekend met mij ook wat beter!

Afgelopen maandag hadden we de voorlopig laatste afspraak in het ziekenhuis.. Vanaf nu zijn het een hele rits telefonische afspraken voor uitslagen en “hoe gaat het nu” gesprekjes. Even rust voor het hele gezin, pas eind april staat het eerste bezoek weer gepland! Dat voelt op dit moment echt als goed, ondanks dat we er nog niet zijn.

Onze oudste is eigenlijk nooit echt fit, maar vaak moe en/of pijn in haar lijf… maar het gaat wel beter op dit moment! Al is het niet geheel vanzelfsprekend dat het zo gaat als dat het nu gaat, we moeten er nogal wat voor laten en alles strak in de hand houden. Nog altijd weten we niet wat er met haar is, maar hier zal ik binnenkort meer aandacht aan besteden in een apart artikel.

En ik?

Best goed! Ondanks wat onzekerheden en nog een berg met werk hier en daar is het goed te doen! Sinds langere tijd voel ik me weer wat rustiger en laat ik alles wat losser, alhoewel het soms best lastig is.

Steeds meer blijf ik bij mezelf en daarmee ook bij mijn gezin, ik doe mijn eigen dingen zoals vrijwilligerswerk, uitjes met vriendinnen, bloggen, achter de naaimachine, haken of een boekje lezen.

Sinds ik heb besloten me niet meer zo op te laten jutten gaat het beter! Acties van mensen omdat we ‘zo nodig’ weer eens af moeten spreken werken momenteel juist averechts, ik kom wel hoor maar op het moment dat ik daar zin in heb. Dat geeft meer rust dan ik ooit had kunnen bedenken!

Al denk ik wel hoelang zal het duren voor dit gevoel voorbij is? Tja… dat ben ik dus 😉
Is het herkenbaar voor je? Dat een minder volle agenda en meer bij jezelf en je gezin blijven werkt?