Onbewust ga ik in gedachte vijf jaar terug in de tijd… vijf jaar geleden lag ik met pre eclampsie op de verlosafdeling… 4 juli ging ik het ziekenhuis in, een aantal dagen later is onze dochter geboren. Eigenlijk zou ze ergens in augustus geboren moeten worden… dat liep allemaal een beetje anders.

Al vroeg in de zwangerschap begon ik met insuline spuiten, niet veel later liep mijn bloeddruk al op… vele ritjes naar het ziekenhuis voor controles volgde. Op 4 juli ging het ziekenhuis in en op 5 juli kreeg ik acute pre eclampsie met alle ellende die erbij hoorde. 

Op 9 juli begon de bevalling… na een week van strijd tegen die ellendige vergiftiging was mijn lijf moe, na een aantal uren weeën en persen bleek dat ons meisje nooit op de natuurlijke manier geboren zou kunnen worden. Ze bleek te groot voor mijn bekken (ja je geloof het niet gezien mijn postuur) en een sterrenkijkertje. Het werd een spoed sectio, midden in de nacht! De dag van de spoed sectio volgde ook nog een bezoekje aan de OK voor mijn blaas die schade had opgelopen.

Gelukkig is dit alles voorbij en geweest, het is best een lange weg geweest om alles wat er heeft gespeeld een plekje te geven en te accepteren, maar het is gelukt! Wil niet zeggen dat ik er niet aan terug denk, nu zo rond haar verjaardag besef ik me weer hoe bijzonder het eigenlijk is dat we er nog allebei zijn. Soms dwalen mijn gedachte af….

Nu hebben we een eigenwijze, bijdehante tante van bijna vijf rondlopen!

Nog twee nachtjes slapen eigenwijze dame, dan ben je ‘eindelijk’ vijf jaar!!

3 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*

CommentLuv badge