Privacy van onze dochters!Deze blog is eigenlijk een vervolg over mijn 400ste blog die online kwam vorige week! Daar gaf ik in het kort aan waarom ik digitaal verhuisd ben, nu zal ik meer vertellen over waarom het niet goed voelde en hoe ik het aanpakte met de privacy van de meiden!

Na jaren heerlijk bloggen over alles wat betreft de kinderwens en later het moederschap kwam het omkeerpunt… het zo ‘openbaar’ bloggen voelde niet goed meer!

Waarom het niet goed voelde…

Op een gegeven moment voelde het bloggen niet zo fijn en goed meer, niet om het bloggen maar wel over alles wat vindbaar was over onze dochters. Ik haalde de blog offline en zocht een nieuw, wat anoniemer plekje op internet. Op deze manier kon ik wel door met het bloggen, op een ‘nieuwe’ manier zonder namen en herkenbare foto’s van de meisjes.

Langzaam maar zeker was er niets meer te vinden als je de namen van de meisjes op google intypte. Niet op voornamen, niet op achternaam of andere zaken die bij ons gezin horen. Na een jaar was er slechts één foto nog vindbaar, een foto waar ze niet eens zelf op staan maar één van mijn projecten. Voor mijn gevoel was hun privacy op het internet hersteld.

Prima, ik was tevreden!

Waarom meer privacy?

Zelf kies ik ervoor om te bloggen, om artikelen te schrijven en wellicht meer als gemiddeld mezelf ‘bloot te geven’. Dat is mijn keuze, de keuze die ik bewust heb gemaakt door de jaren heen. Uiteraard ben ik nu blij dat een deel van mijn blogjes uit een lastige tijd niet meer zomaar te vinden zijn, destijds heb ik het echt onderschat… Privacy - voetenfoto's!kortom, ik deed maar wat!

Persoonlijk vind ik, dat ik het niet voor de meiden kan en vooral mag bepalen hoe openbaar hun identiteit op internet is. Wat nu als er best veel informatie met naam en foto’s te vinden zijn als ze wat ouder zijn en er mensen op hun naam zoeken?

Denk aan pubers die elkaar dwars willen liggen en ‘pestmateriaal’ zoeken en vinden, ik moet er niet aan denken! Of een mogelijke werkgever, die hierdoor een beeld krijgt van één van mijn meiden en informatie meeneemt in zijn beslissing. Kortom, ik blog persoonlijk maar hou me best strak aan mijn voornemen, hoe lastig soms ook!

Hoe doe ik dat?

Nog niet zo lang geleden vroegen twee personen mij waarom maar vooral hoe ik het doe… eerlijk gezegd volg ik gewoon mijn gezonde verstand (voor zover dat kan ;))!

Er staan namelijk wel foto’s van de meiden op de site, maar niet het (gehele)gezicht bijvoorbeeld. In veel gevallen zijn de foto’s van achteren gemaakt, voor vrienden en familie zijn ze dus niet volledig anoniem. Er staan foto’s van de meiden op internet van toen ze baby waren, de baby foto’s zijn niet direct te linken aan de meiden die ze nu zijn.

Ook staat er op dit moment een foto op de site waarop ze herkend zouden kunnen worden, dat is een bewuste, weloverwogen keuze. Door de foto’s niet te combineren met namen zijn ze op die manier ook niet vindbaar, ze krijgen een (alt)tekst mee die wat te maken heeft met een onderwerp maar geen naam van de dames. De namen van de meisjes staan dan ook niet op mijn site, ook heb ik mijn bezoekers die ons persoonlijk kennen gevraagd geen namen te noemen en ja, dat gaat (tot op heden) goed.

Dit is overigens allemaal instinctief, geen idee of het op de lange termijn gaat werken. Voor nu check ik eens in de paar weken wat er precies vindbaar is over mij maar ook over de meiden. Recent was er over de meiden niets te vinden, over mezelf geen zaken die ‘slecht’ voor me zijn! Je begrijpt, ik ben tevreden!

Nadelen?

Volgens mij heb ik weinig nadelen omdat ik op deze manier blog, al zijn er natuurlijk dingen waar ik niet aan mee kan doen. Zo werd ik een poosje geleden benaderd om een kledingsessie met fotoshoot te doen met mijn meiden, waarbij de meiden dan kleding zouden krijgen. Hier heb ik nee tegen gezegd, de tegenprestatie is uiteraard een blog schrijven waarin de foto’s (full body, vooraanzicht) dan moesten komen. Tegen deze samenwerking heb ik dan ook nee gezegd.

Verder kan ik soms blogcollega’s niet helpen met een gastartikel of interview omdat ze er toch graag een foto van de kinderen bij willen hebben. Dat zijn dingen die soms jammer zijn.

Misschien dat ik hier ooit wat soepeler in zal worden, maar voor nu laat ik het nog even zo!

Hoe ga jij met de privacy van jezelf maar ook met die van de kinderen om?
Denk je wel eens na over hoe dergelijke informatie in de toekomst gebruikt zou kunnen worden?